Selektywny bialkomocz

Białkomocz określa się mianem selektywnego wówczas, gdy, do moczu przenikają prawie wyłącznie białka osocza o najniższej masie cząsteczkowej,. jak albuminy i laktoglobuliny. Klirens tych frakcji białkowych w białkomoczu selektywnym jest bardzo wysoki w porównaniu z współczynnikiem oczyszczania białek o wyższej masie cząsteczkowej. Nie selektywnym nazywany jest białkomocz wtedy, gdy do moczu przedostają się spore ilości białek o wysokiej masie cząsteczkowej, np. gamma-globuliny, a ich współczynnik oczyszczania jest zbliżony do klirensu albumin. Oznaczeniu selektywności białkomoczu przypisywano przez pewien czas dość dużą wartość w różnicowaniu nefropatii. Obecnie nie przywiązuje się większego znaczenia praktycznego do tych badań. U tego samego pacjenta stężenie białka w kolejnych porcjach wydalanego moczu może wykazywać duże różnice. Dlatego stężenie białka w pojedynczej porcji moczu może być traktowane wyłącznie jako orientacyjny wskaźnik wielkości białkomoczu. Znacznie dokładniejsze dane uzyskuje się przez określenie ilości białka wydalonej z moczem w ciągu całej doby. Dodać należy, że również, wielkość białkomoczu dobowego zmieniać się może z dnia na dzień nawet o kilkadziesiąt procent. Dlatego przy określaniu ewentualnych zmian wielkości białkomoczu, zachodzących np. pod wpływem leczenia, należy opierać się nie na jednym badaniu wielkości proteinurii dobowej, ale na wartości średniej, uzyskanej z trzech kolejnych badań białkomoczu dobowego.

Przeczytaj także..
Osłuchiwanie narządów układu moczowego ma, ograniczone zresztą, znaczenie przy wykrywaniu zwężenia tętnicy nerkowej. U części chorych, u których występuje ta zmiana, można stwierdzić w nadbrzuszu, w pobliżu linii środkowej ciała, szmer promieniujący do podżebrza tej strony ciała, po której znajduje się zwężenie tętnicy. Czasem szmer wysłuchać można również w okolicy lędźwiowej w pobliżu kręgosłupa. Należy podkreślić, że obecność opisanego szmeru udaje się stwierdzić tylko w części przypadków zwężenia tętnicy nerkowej. Ponadto, wbrew dawniej istniejącym poglądom, szmer ten nie jest objawem patognomonicznym dla zwężenia tętnicy nerkowej, ponieważ występuje on niekiedy nawet u osób zdrowych. Dlatego wartość tego objawu w diagnostyce zwężeń tętnic nerkowych jest niewielka. W nowotworach nerki, zwłaszcza dobrze unaczynionych, przy osłuchiwaniu okolicy zmienionej nerki stwierdzić można czasami szmer, który jest zwykle cichy, słabo słyszalny. Badanie moczu jest podstawowym badaniem laboratoryjnym w diagnostyce chorób układu moczowego. Znaczenia tego badania nie można przecenić, bowiem zmiany stwierdzane w zwykłym, rutynowym badaniu moczu są często pierwszym objawem pozwalającym lekarzowi wysunąć podejrzenie choroby nerek lub dróg moczowych. Pamiętać należy jednak o tym, że brak zmian w rutynowym badaniu moczu nie pozwala wykluczyć choroby układu moczowego.